Wil je een extra harde schijf of SSD in een desktopcomputer plaatsen? Dan heb je meestal een SATA-datakabel en een passende voedingsaansluiting nodig. De SATA-kabel zorgt voor de gegevensverbinding tussen het opslagapparaat en het moederbord. De voeding wordt via een afzonderlijke kabel geleverd.
SATA-kabels zijn verkrijgbaar in verschillende lengtes, snelheden en uitvoeringen. Zo kun je kiezen tussen een rechte of haakse stekker en bestaan er ook verlengkabels, Slimline SATA-kabels en verbindingen tussen SATA en eSATA. In deze blog lees je welke SATA-kabel je nodig hebt en waarop je bij het aansluiten moet letten.
Wat is SATA?
SATA staat voor Serial ATA. Het is een aansluiting voor het verbinden van opslagapparaten en optische stations met een computer. SATA volgde de oudere Parallel ATA-aansluiting op, die ook bekendstaat als IDE.
Een interne SATA-verbinding wordt onder andere gebruikt voor:
- Een 3,5 inch harde schijf
- Een 2,5 inch SATA-SSD
- Een 2,5 inch harde schijf
- Een interne cd-, dvd- of Blu-rayspeler
- Bepaalde verwijderbare opslagmodules
De smalle SATA-datakabel loopt vanaf het opslagapparaat naar een SATA-poort op het moederbord. De bredere SATA-voedingsstekker komt vanuit de computervoeding.
Een SATA-datakabel levert geen stroom
Een gewone SATA-datakabel is alleen bedoeld voor gegevensoverdracht. Een harde schijf of SSD werkt niet wanneer uitsluitend de datakabel is aangesloten.
Voor een normale SATA-schijf zijn daarom twee aansluitingen nodig:
- Een 7-polige SATA-datakabel tussen het moederbord en de schijf
- Een 15-polige SATA-voedingskabel tussen de computervoeding en de schijf
De twee aansluitingen zitten naast elkaar op een SATA-HDD of SATA-SSD. De voedingsstekker is duidelijk breder dan de datastekker. Beide connectoren hebben een L-vormige uitsparing, waardoor ze maar op één manier passen.
Druk een stekker nooit met kracht in de aansluiting. Past hij niet gemakkelijk, controleer dan of de L-vorm correct is uitgelijnd.
Welke snelheid ondersteunt een SATA-kabel?
De belangrijkste SATA-generaties worden vaak aangeduid als SATA 1, SATA 2 en SATA 3. Het voornaamste verschil is de maximale overdrachtssnelheid:
- SATA 1,5 Gbit/s biedt maximaal 1,5 Gbit/s
- SATA 3 Gbit/s biedt maximaal 3 Gbit/s
- SATA 6 Gbit/s biedt maximaal 6 Gbit/s
SATA 6 Gbit/s wordt in winkels ook wel SATA 3, SATA III, SATA 600 of SATA 6G genoemd. De verschillende benamingen kunnen verwarrend zijn, maar verwijzen doorgaans naar dezelfde maximale interfacesnelheid.
De theoretische 6 Gbit/s staat niet gelijk aan 750 MB/s bruikbare bestandsoverdracht. Door de gebruikte codering en protocolinformatie ligt de maximale praktische datacapaciteit van SATA 6 Gbit/s rond 600 MB/s.
Heb je voor iedere SATA-versie een andere kabel nodig?
De standaard 7-polige SATA-connector is bij de verschillende generaties hetzelfde gebleven. Een goede SATA-kabel voor 6 Gbit/s is daarom achterwaarts compatibel met oudere SATA-apparatuur.
Sluit je een oudere harde schijf aan op een SATA 6G-poort, dan werkt de verbinding op de hoogste snelheid die beide apparaten ondersteunen. Een SATA 3G-schijf wordt door een snellere kabel dus niet ineens een SATA 6G-schijf.
Voor een moderne SATA-SSD kies je bij voorkeur een kabel die geschikt is voor 6 Gbit/s. Bij een traditionele harde schijf is het snelheidsverschil vaak minder merkbaar, omdat de mechanische schijf zelf meestal langzamer is dan de maximale SATA-interface.
Rechte of haakse SATA-stekker?
SATA-datakabels zijn verkrijgbaar met rechte en haakse stekkers. Een rechte stekker loopt in het verlengde van de kabel. Bij een haakse stekker verlaat de kabel de aansluiting onder een hoek van 90 graden.
Een haakse SATA-stekker kan handig zijn wanneer:
- Er weinig ruimte achter de harde schijf is
- De schijf dicht bij het zijpaneel van de computer zit
- Je de kabel direct omhoog of omlaag wilt leiden
- Een rechte stekker tegen een ander onderdeel aankomt
Let bij een haakse aansluiting goed op de richting van de hoek. De kabel kan vanaf de stekker naar boven of naar beneden lopen. De verkeerde uitvoering kan een naastgelegen aansluiting blokkeren of juist tegen de behuizing drukken.
Een rechte stekker is vaak handiger op het moederbord, vooral wanneer meerdere SATA-poorten dicht naast elkaar zitten. Een kabel met één rechte en één haakse stekker is daarom een veelgebruikte combinatie.
Wat doet het metalen vergrendelclipje?
Sommige SATA-kabels hebben een klein metalen clipje op de stekker. Dit clipje vergrendelt de kabel in een geschikte SATA-aansluiting en verkleint de kans dat de verbinding losraakt tijdens onderhoud of vervoer.
Druk het clipje in voordat je de kabel losmaakt. Trek niet hard aan de kabel wanneer de stekker nog vergrendeld is. Daarmee kun je de aansluiting op het moederbord of opslagapparaat beschadigen.
Niet iedere SATA-poort heeft een uitsparing voor zo’n vergrendeling. De kabel kan dan meestal nog steeds worden gebruikt, maar het clipje vergrendelt mogelijk niet.
Welke lengte SATA-kabel heb je nodig?
Kies een kabel die lang genoeg is om vanaf de SATA-poort op het moederbord naar het opslagapparaat te lopen. Veelgebruikte lengtes zijn 30, 50 en 70 centimeter.
Een erg korte kabel kan strak komen te staan en druk uitoefenen op de connectoren. Een onnodig lange kabel zorgt juist voor extra kabelbundels in de computerkast en kan de luchtstroom hinderen.
Meet daarom vooraf de route in de behuizing. Houd rekening met kabelmanagement achter de moederbordplaat en met de plaats van andere componenten, zoals de videokaart en ventilatoren.
Leg de kabel niet langs scherpe metalen randen en maak geen zeer scherpe knikken. Zet hem eventueel losjes vast met een kabelbinder, zonder de kabel samen te drukken.
SATA-voedingskabels en verloopkabels
Een moderne computervoeding heeft meestal meerdere SATA-voedingsstekkers. Ontbreekt een vrije aansluiting, dan kan in sommige situaties een geschikte splitter of verloopkabel worden gebruikt.
Let daarbij op de totale belasting van de kabel en voeding. Meerdere harde schijven kunnen bij het opstarten gelijktijdig relatief veel stroom vragen. Sluit daarom niet onbeperkt apparaten aan op één dunne splitter.
Oudere voedingen hebben soms vooral 4-polige Molex-stekkers. Met een passend verloop kan daar een SATA-voedingsaansluiting van worden gemaakt. Gebruik hiervoor een degelijk uitgevoerd product met stevige contacten en goed bevestigde bedrading.
Een losse of slecht gemaakte voedingsverbinding kan warm worden en storingen veroorzaken. Controleer daarom of de stekkers volledig zijn geplaatst en nergens verkleuring of smeltschade zichtbaar is.
Wat is Slimline SATA?
Slimline SATA is een compactere aansluiting die vooral voorkomt bij dunne optische stations, zoals interne dvd-drives voor laptops en compacte computers.
Bij Slimline SATA zijn de data- en voedingsaansluiting kleiner dan bij een normale SATA-schijf. Je hebt daarom een speciale Slimline SATA-kabel of adapter nodig. Een normale SATA-voedingsstekker past hier niet rechtstreeks op.
Controleer bij een compact station altijd de exacte aansluiting. Er bestaan meerdere kleine SATA-varianten die aan de buitenkant op elkaar kunnen lijken.
Wat is eSATA?
eSATA staat voor external SATA en werd ontwikkeld voor het aansluiten van externe opslagapparaten. De eSATA-stekker heeft een andere vorm en stevigere constructie dan de interne SATA-connector.
eSATA werd vooral gebruikt voordat snelle USB 3- en Thunderbolt-aansluitingen algemeen beschikbaar waren. De aansluiting komt tegenwoordig minder vaak voor, maar kan nog aanwezig zijn op oudere computers, harde-schijfbehuizingen en professionele apparatuur.
Een normale interne SATA-stekker past niet rechtstreeks in een eSATA-poort. Daarvoor is een geschikte SATA-naar-eSATA-kabel of adapter nodig. Let erop dat standaard eSATA meestal geen voeding levert. Het externe apparaat heeft dan een aparte stroomvoorziening nodig.
Is een M.2-SSD hetzelfde als een SATA-SSD?
Niet iedere SSD gebruikt een losse SATA-kabel. Een 2,5 inch SATA-SSD wordt met een data- en voedingskabel aangesloten. Een M.2-SSD wordt rechtstreeks in een sleuf op het moederbord geplaatst.
Er bestaan zowel M.2 SATA-SSD’s als M.2 NVMe-SSD’s. Een M.2 SATA-model gebruikt het SATA-protocol, maar heeft geen losse SATA-kabel nodig. Een NVMe-model communiceert via PCI Express en kan aanzienlijk hogere snelheden ondersteunen.
Controleer daarom niet alleen de vorm van de SSD, maar ook welk protocol en welke M.2-sleutel het moederbord ondersteunt.
Een SATA-kabel aansluiten
Schakel de computer volledig uit en haal de stekker uit het stopcontact voordat je interne onderdelen aansluit. Druk eventueel kort op de aan-uitknop nadat de voeding is losgekoppeld.
Sluit vervolgens de SATA-datakabel aan:
- Plaats één stekker in een vrije SATA-poort op het moederbord.
- Sluit de andere stekker aan op de harde schijf, SSD of optische drive.
- Sluit een SATA-voedingsstekker vanuit de computervoeding aan.
- Controleer of beide stekkers volledig en recht zijn geplaatst.
- Leid de kabels uit de buurt van ventilatoren en scherpe randen.
Na het inschakelen moet het opslagapparaat worden herkend door het BIOS of besturingssysteem. Een nieuwe lege schijf moet mogelijk nog worden geïnitialiseerd, gepartitioneerd en geformatteerd voordat je hem kunt gebruiken.
Welke SATA-kabel moet je kiezen?
Voor een normale 2,5 of 3,5 inch SATA-schijf kies je doorgaans een 7-polige SATA-datakabel voor maximaal 6 Gbit/s. Bepaal vervolgens de benodigde lengte en kijk of een rechte of haakse stekker het beste in de computerbehuizing past.
Controleer daarnaast of er een vrije SATA-voedingsstekker aanwezig is. Voor een compact optisch station kan een Slimline SATA-kabel nodig zijn, terwijl oudere externe apparatuur soms gebruikmaakt van eSATA.
Bekijk onze SATA-kabels voor verschillende lengtes, snelheden en connectoruitvoeringen. In het assortiment vind je onder andere rechte en haakse SATA-datakabels, SATA-verlengkabels, Slimline SATA-kabels en SATA-naar-eSATA-verbindingen. Kies de kabel op basis van de aansluiting, beschikbare ruimte en gewenste maximale snelheid.
