HDMI-kabels zijn tegenwoordig niet meer weg te denken bij televisies, monitoren, spelcomputers, mediaspelers en geluidsapparatuur. Toch bestaat HDMI nog niet zo lang als oudere aansluitingen zoals scart, composiet en VGA. De eerste HDMI-specificatie verscheen in december 2002. Sindsdien ontwikkelde HDMI zich van een aansluiting voor digitaal HD-beeld en meerkanaals geluid tot een verbinding die zeer hoge resoluties, hoge verversingssnelheden, HDR en uitgebreide gamingfuncties kan ondersteunen.
In deze blog lees je waarom HDMI werd ontwikkeld, welke belangrijke versies er zijn verschenen en wat er sinds de introductie in 2002 is veranderd.
Waarom werd HDMI ontwikkeld?
Voor de komst van HDMI waren vaak meerdere kabels nodig om beeld en geluid aan te sluiten. Een dvd-speler kon bijvoorbeeld met een scartkabel, componentkabel of composietkabel met de televisie worden verbonden. Voor digitaal meerkanaals geluid was soms nog een afzonderlijke optische of coaxiale audiokabel nodig.
HDMI staat voor High-Definition Multimedia Interface. De aansluiting werd ontwikkeld om digitaal beeld en digitaal geluid via één kabel door te geven. Daarbij hoefde het signaal niet eerst van digitaal naar analoog en daarna weer terug te worden omgezet.
De oprichters achter HDMI waren Hitachi, Panasonic, Philips, Silicon Image, Sony, Thomson en Toshiba. De eerste HDMI 1.0-specificatie werd eind 2002 beschikbaar gesteld. De eerste consumentenapparaten met HDMI verschenen kort daarna.
HDMI 1.0: digitaal beeld en geluid via één kabel
HDMI 1.0 bood een maximale bandbreedte van 4,95 Gbit/s. Daarmee kon de standaard onder andere 1080p-beeld met 60 beelden per seconde doorgeven. Voor die tijd was dat ruim voldoende voor de opkomst van hd-televisies, dvd-spelers en de eerste hd-videobronnen.
Het grote voordeel was niet alleen de beeldkwaliteit. HDMI kon tegelijkertijd meerkanaals digitaal geluid vervoeren. Daardoor werd de aansluiting tussen een bronapparaat en televisie of AV-receiver veel eenvoudiger.
De standaard HDMI-stekker die toen werd geïntroduceerd, wordt nog steeds gebruikt. Een moderne HDMI-kabel past dus fysiek meestal ook in een apparaat uit de beginperiode van HDMI.
HDMI 1.1 en 1.2 breidden de audiomogelijkheden uit
HDMI 1.1 verscheen in 2004 en voegde ondersteuning voor dvd-audio toe. In 2005 volgde HDMI 1.2, waarmee HDMI voor meer audioformaten en toepassingen geschikt werd. Ook werd de aansluiting beter bruikbaar voor computers en andere apparaten buiten de traditionele thuisbioscoop.
Deze versies brachten geen grote verandering in de herkenbare HDMI-stekker. De ontwikkeling zat vooral in de signalen en functies die apparaten via dezelfde aansluiting konden doorgeven.
HDMI 1.3 bracht meer bandbreedte en betere kleuren
In 2006 verscheen HDMI 1.3. De maximale bandbreedte werd verhoogd van 4,95 naar 10,2 Gbit/s. Daarmee kwam meer ruimte beschikbaar voor hogere resoluties, grotere kleurdieptes en hogere beeldsnelheden.
HDMI 1.3 introduceerde onder andere ondersteuning voor Deep Color en de bredere xvYCC-kleurruimte. Ook kwamen automatische lipsynchronisatie en ondersteuning voor hoogwaardige audioformaten zoals Dolby TrueHD en DTS-HD Master Audio beschikbaar.
Daarnaast werd de kleinere mini-HDMI-connector geïntroduceerd. Deze aansluiting werd onder meer toegepast op camera’s en camcorders waar onvoldoende ruimte was voor een normale HDMI-poort.
HDMI 1.4 maakte 4K en ARC mogelijk
HDMI 1.4 verscheen in 2009 en was een belangrijke stap in de ontwikkeling van de aansluiting. Deze versie introduceerde ondersteuning voor 4K-resoluties, al waren de mogelijke verversingssnelheden nog beperkt. Voor 4K-weergave met 50 of 60 beelden per seconde was de beschikbare bandbreedte nog niet voldoende.
Een andere belangrijke toevoeging was Audio Return Channel, meestal afgekort tot ARC. Hiermee kan een geschikte televisie geluid via dezelfde HDMI-kabel terugsturen naar een soundbar of AV-receiver. Een aparte optische audiokabel is dan niet meer nodig.
HDMI 1.4 voegde daarnaast ondersteuning toe voor 3D-video, de HDMI Ethernet Channel en nieuwe toepassingen in voertuigen. Ook verscheen de micro-HDMI-connector voor zeer compacte apparaten.
HDMI 2.0 maakte 4K met 60 Hz mogelijk
HDMI 2.0 werd in september 2013 uitgebracht. De maximale bandbreedte steeg naar 18 Gbit/s. Hierdoor werd het mogelijk om 4K-beeld met 50 of 60 beelden per seconde door te geven.
Dit was belangrijk voor de snelle opkomst van 4K-televisies, spelcomputers en mediaspelers. HDMI 2.0 bood daarnaast ruimte voor maximaal 32 audiokanalen, hogere audio-samplefrequenties en verbeteringen aan de bediening van gekoppelde apparaten.
Latere aanvullingen binnen de HDMI 2.0-generatie voegden ondersteuning toe voor HDR. HDR kan een groter verschil tussen donkere en lichte delen van het beeld weergeven en kan in combinatie met een groter kleurbereik zorgen voor een realistischer beeld.
Voor de volledige bandbreedte van 18 Gbit/s werd de Premium High Speed HDMI Cable-certificering ontwikkeld. Een gecertificeerde Premium High Speed-kabel is getest voor toepassingen zoals 4K met 60 Hz en HDR.
HDMI 2.1 richtte zich op 8K en gaming
HDMI 2.1 verscheen in november 2017 en verhoogde de maximale bandbreedte naar 48 Gbit/s. Daarvoor werd een nieuwe overdrachtsmethode toegevoegd, Fixed Rate Link. Met voldoende bandbreedte kan HDMI 2.1 onder andere 4K met 120 Hz en 8K met 60 Hz ondersteunen.
HDMI 2.1 introduceerde ook meerdere functies die vooral voor gaming belangrijk zijn:
- Variable Refresh Rate laat de verversingssnelheid van het scherm aansluiten op de beeldsnelheid van de spelcomputer of pc.
- Auto Low Latency Mode kan een televisie automatisch naar een stand met een lage vertraging laten overschakelen.
- Quick Frame Transport kan helpen om de vertraging bij het verzenden van beelden te verkleinen.
- Quick Media Switching kan zwarte schermen bij het wisselen tussen bepaalde beeldsnelheden verminderen.
- eARC biedt meer audiobandbreedte dan de oudere ARC-verbinding.
Voor de maximale overdrachtssnelheid van 48 Gbit/s heb je een Ultra High Speed HDMI Cable nodig. Zo’n kabel wordt per model en lengte getest en is herkenbaar aan het officiële certificeringslabel.
Wat veranderde er met eARC?
Enhanced Audio Return Channel, oftewel eARC, is een uitgebreidere versie van ARC. Met eARC kan een televisie hoogwaardige audio naar een geschikte soundbar of AV-receiver sturen.
De grotere audiocapaciteit maakt onder andere ongecomprimeerde meerkanaals audio en hoogwaardige objectgebaseerde audioformaten mogelijk. De televisie, geluidsapparatuur en gebruikte HDMI-aansluitingen moeten eARC wel ondersteunen.
De aanwezigheid van een moderne HDMI-kabel betekent dus niet automatisch dat iedere functie werkt. De aangesloten apparaten moeten dezelfde functie ondersteunen en deze functie moet soms in het instellingenmenu worden ingeschakeld.
HDMI 2.2 verdubbelde de maximale bandbreedte
HDMI 2.2 werd in januari 2025 aangekondigd en de definitieve specificatie werd op 25 juni 2025 uitgebracht. De maximale bandbreedte werd verhoogd van 48 naar 96 Gbit/s.
Hierdoor ontstaat ruimte voor nog hogere resoluties, hogere verversingssnelheden en beeldsignalen met volledige kleurinformatie en een grotere kleurdiepte. De HDMI 2.2-specificatie kan onder andere zeer hoge signaalformaten zoals 12K met 120 Hz en 16K met 60 Hz ondersteunen. Welke mogelijkheden werkelijk beschikbaar zijn, blijft afhankelijk van de bron, het scherm en de gebruikte kabel.
HDMI 2.2 voegde ook Latency Indication Protocol toe. Dit moet helpen om beeld en geluid nauwkeuriger te synchroniseren in installaties waarin het signaal bijvoorbeeld via een soundbar of AV-receiver loopt.
Voor verbindingen boven 48 Gbit/s is de nieuwe Ultra96 HDMI Cable ontwikkeld. Deze kabel ondersteunt maximaal 96 Gbit/s en moet officieel worden getest en gecertificeerd.
Hebben HDMI-kabels zelf een versienummer?
In winkels wordt vaak gesproken over een HDMI 1.4-, HDMI 2.0- of HDMI 2.1-kabel. Officieel worden HDMI-kabels echter vooral ingedeeld op kabelcategorie en gecertificeerde bandbreedte.
De belangrijkste benamingen zijn Standard HDMI Cable, High Speed HDMI Cable, Premium High Speed HDMI Cable, Ultra High Speed HDMI Cable en Ultra96 HDMI Cable. Deze namen geven beter aan welke maximale overdrachtssnelheid een kabel moet aankunnen.
Een kabel voegt geen functies toe aan apparatuur. Een Ultra High Speed-kabel maakt van een oudere televisie dus geen HDMI 2.1-televisie. De maximale prestaties worden bepaald door de HDMI-aansluitingen van beide apparaten en de kabel daartussen.
Is een nieuwe HDMI-kabel altijd nodig?
Voor Full HD of normale 4K-weergave kan een oudere kwalitatief goede High Speed HDMI-kabel nog prima functioneren. Een nieuwe kabel is vooral nodig wanneer je een hogere bandbreedte wilt gebruiken dan de huidige kabel betrouwbaar aankan.
Voor 4K met 60 Hz en HDR is een Premium High Speed HDMI-kabel een logische keuze. Voor functies zoals 4K met 120 Hz en 8K met 60 Hz kies je een gecertificeerde Ultra High Speed HDMI-kabel. Voor toekomstige HDMI 2.2-toepassingen boven 48 Gbit/s is een Ultra96 HDMI-kabel nodig.
In onze collectie HDMI-kabels vind je kabels voor uiteenlopende resoluties, apparaten en kabellengtes. Controleer voor aankoop welke resolutie, verversingssnelheid en HDMI-functies jouw apparatuur ondersteunt.
Van 1080p naar zeer hoge resoluties
HDMI bestaat sinds december 2002. De maximale bandbreedte groeide in die periode van 4,95 Gbit/s bij HDMI 1.0 naar 96 Gbit/s bij HDMI 2.2. Tegelijkertijd ontwikkelde de aansluiting zich van een eenvoudige digitale verbinding voor HD-beeld en geluid tot een veelzijdige standaard voor 4K, 8K, HDR, geavanceerde audio en gaming.
De fysieke standaardstekker is ondertussen grotendeels hetzelfde gebleven. Daardoor kunnen oude en nieuwe apparaten vaak nog steeds met elkaar worden verbonden. Je krijgt dan alleen de hoogste resolutie en functies die door alle onderdelen van de verbinding worden ondersteund. Kijk daarom niet alleen naar het HDMI-nummer, maar vooral naar de mogelijkheden van de apparatuur en de gecertificeerde kabelcategorie.
